سروشگان

جشن اقوام ایرانی در پاسداشت بیداری و در ایمان به پیروزی و بر امدن روشنایی

در امد

میدانیم در گاهشماری ایرانی هر روز نامی دارد و نام هفدهمین روز هر ماه سروشگان است. اما آنچه سروشگان فروردین یعنی سروش روز از نخستین ماه بهار و سال نوی ایرانی را ویژه و جشن دار می کند این است که آن را به نام سروش نامگزاری کرده اند و به باز یاد سروش در ان روز جشن میگیرند .زیرا همانگونه که بهار نمود رویش دوباره ی زمین و پیروزی بر شب بلند و سرد و تیره زمستان است و آغاز نور و گرمای جان جهان و همه ی نوروز همین پیروزی طبیعت و زمین و آدم ها را بانگ میزند٬سروش در اندیشه ی ایرانی ارجمندترین پیام اور اهورمزدا و در ردیف امشاسپندان است و زمین را نگاهبانی میکند و با تیرگی ها و نابودی ها نبرد میکند  .روز را به خروس می سپارد تا بانگ روشنایی بزند و خود بیشترین ستایش را از افریننده ی روشنی و پاکی میکند و ایمان به زندگی را دوباره در آدم میدمد.

پس٬در این میانه که سروشگان جشن سروش و نیز گرامیداشت خروس است نخست بگوییم سروش در اندیشه ی ایرانی کیست و خروس در باور ایرانی چه میباشد و این باور و اندیشه تا کجاها رفته است.

این هفتمین باری ست که در پی ساخت و پرداخت وبلاگی با موضوع هایی که در کنار صفحه می بینید درمانده شده ام. که هر کدام داستانی نوشتنی و خواندنی دارند

امیدوارم این بار و با این سرور ، در ماندگی برودو ، به قدر نوک سوزنی افتخار دل سرد شده را گرم کند. 

یا حق تا دیداری  بعد